Standard Of St. Bernard

มาตรฐานสายพันธุ์ของสุนัขพันธุ์เซนต์เบอร์นาร์ด

พันธุ์ขนสั้น

ทั่วไป

รูปร่างมีพละกำลังแต่แฝงด้วยความใจดีอยู่ลึกๆ มีความสูงที่ได้สัดส่วน แข็งแรงและมีกล้ามเนื้อทุกส่วน ศีรษะดูมีลักษณะที่ใหญ่บ่งบอกถึงพลังที่มีและมีลักษณะฉลาด ลักษณะหน้ากากสีเข้มแสดงถึงความน่าเกรงขาม แต่ไม่ดุร้าย

ศีรษะ

เหมือนร่างกายทั้งหมดคือ ดูมีพละกำลังและใหญ่โต กะโหลกกว้าง โค้งเล็กน้อยและ โหนกแก้มสูง ท้ายทอยพัฒนาพอสมควร สันหลังพัฒนาเต็มที่และเป็นมุมตั้งตรงกับแนวยาวของศีรษะ ความยาวของช่วงระหว่างดั้งที่ตาควรเป็นส่วนสองในสาม ของความยาวหัววัดตั้งแต่ปลายจมูกถึงท้ายทอย กระบอกปากควรใหญ่มีลักษณะเป็นเหลี่ยมกว้างรับกับขนาดของหัว

จมูก

ใหญ่ กว้าง มีรูจมูกที่เปิดกว้างและมีสีดำเหมือนริมฝีปาก ควรดูมันเงาตลอดเวลา

หู

ขนาดปานกลาง ตำแหน่งค่อนข้างจะอยู่สูงและมีฐานที่ค่อนใหญ่. ตำแหน่งควรอยู่ค่อนข้างห่างจากฐานของหัวและใบหู ทิ้งลง เป็นแนวแนบกับหัวโดยที่ใบไม่ย้อนกลับ. ใบหูควรมีลักษณะหนาและอยู่ในรูปทรงสามเหลี่ยมมีมุม. ใบหูเมื่อมอง จากด้านหน้า จะต้องดูเป็นแนวเดียวกับหัวในขณะเดียวกันด้านหลังควรอยู่ห่างจากหัวโดยเฉพาะเมื่อสุนัขมี ีอาการตื่น ตัว.

ตา

อยู่ค่อนมาด้านหน้ามากกว่าด้านข้าง ขนาดปานกลาง สีน้ำตาลเข้มและสีเหมือนกันทั้งสองข้าง มีแววฉลาดและเป็นมิตร ลึกปานกลาง หนังตาต้องไม่ปิดสนิท และมุมย่น   สิ่งที่ยอมรับไม่ได้คือ หนังตาที่ห้อยเกินไปและเห็นต่อมน้ำตาอย่าง ชัดเจนหรือเป็นสีแดงมาก หรือตาสีอ่อนไป

คอ

ตั้งสูง แข็งแรงและเมื่อตื่นตัวหรือได้รับคำสั่งคอจะตั้งตรงการเชื่อมต่อระหว่างศีรษะกับคอเห็นเป็นรอยเว้าอย่างเด่นชัด

ไหล่

ลาดและกว้าง มีกล้ามเนื้อและมีพละกำลัง หัวไหล่เห็นได้อย่างชัดเจน

ช่วงอก

โค้งมน กว้างพอสมควร แต่ไม่กว้างลงมาถึงข้อศอกความลึกเทียบได้กับความยาวของลำตัวควรดูสมดุลย์ไม่แตกต่าง กันมาก

หลัง

ควรมีขนาดกว้างมาก ตั้งแต่จุดต้นคอตรงไปจนถึงสะโพกควรมีระดับเสมอกันไม่แอ่นเมื่อเทียบกับพื้นตอนสุนัขยืนตรง จากนั้นตั้งแต่ช่วงสะโพกค่อยๆลาดลงถึงบั้นท้ายจนถึงโคนหาง

ส่วนหลัง

แข็งแรงค่อนข้างกว้างเพื่อให้เหมาะกับสัดส่วนโดยรวม ขามีกล้ามเนื้อ

ท้อง

เริ่มจากส่วนที่เป็นซี่โครงซี่สุดท้ายควรมีส่วนเว้าเล็กน้อยเมื่อมองลงมาจากด้านบนของหลังสุนัข

หาง

เริ่มจากสะโพก กว้างและตรงยาวลงมา หนัก ดูมีกำลังที่ปลาย เมื่อสงบหางจะเหยียดตรง

ขาช่วงบน

มีพละกำลังและมีกล้ามเนื้อ

ขาช่วงล่าง

เหยียดตรงและแข็งแรง

ขาหลัง

ทำมุมพอประมาณ ไม่ควรมีนิ้วติ่งส่วนเกิน ถ้ามีต้องไม่เป็นอุปสรรคในการเดิน

เท้า

กว้าง มีนิ้วเท้าที่แข็งแรง ชิดกันพอประมาณ และ มีลักษณะกลมกระชับ. นิ้วส่วนเกินซึ่งเกิดด้านในของขาด้านหลัง ไม่เป็นประโยชน์กับสุนัข และไม่ถูกนำมาพิจารณาในการตัดสินการประกวด สามารถผ่าออกได้

ขน

แน่น ราบเรียบ ดูหยาบแต่เมื่อจับแล้วไม่หยาบ บริเวณต้นขาขนจะไม่แน่นมาก ที่โคนหาง ขนจะยาวและแน่นกว่าบริเวณปลายหาง ที่หางขนจะแน่นและหางไม่เป็นรูปธง ควรจะมีส่วนโค้งรับกับลำตัว

สี

ขาวมีแดงแซม หรือแดงแซมขาว สีแดงก็จะมีหลายเชดสี สีแดงอมน้ำตาลมีขาวแต้ม สีแดงและเหลืองน้ำตาลมีปริมาณเท่าๆกัน มาร์กกิ้งที่สำคัญ คือ ที่อก เท้าและปลายหาง รอบจมูก รอบๆ คอ เป็นสีขาว สีสันจัดจ้าน ต้องไม่มีแค่สีเดียวหรือไม่มีสีขาว ข้อบกพร่องคือ สีอื่นๆนอกเหนือจากนี้ ยกเว้นเชดสีเข้มบนศีรษะ(หน้ากาก) และหู ซึ่งเป็นข้อแบ่งแยกระหว่างสุนัข mantle และ splash-coated dogs

ความสูงของไหล่

ตัวผู้สูงอย่างต่ำ 27 ฝ นิ้ว ตัวเมีย 25 ฝ นิ้ว ตัวเมียจะมีโครงสร้างสวยและดูอ่อนช้อยกว่า

การพิจารณาข้อบกพร่อง

ทุกอย่างที่ไม่เป็นไปตามมาตรฐาน เช่น ส่วนที่โค้งของสันหลังและความยาวของหลังไม่เหมาะสม ข้อเท้าหลังโก่งเกิน ไป ส่วนปลายหลังช่วงก่อนถึงหางที่ตรงไม่โค้งลง ขนที่งอกบริเวณที่ว่างระหว่างนิ้วเท้า ไม่มีข้อศอกข้อเท้าและเท้าดู ไม่แข็งแรง

พันธุ์ขนยาว

จะคล้ายคลึงกับขนสั้นแทบทุกอย่าง ยกเว้น ความยาวของขน ซึ่งมีความยาวปานกลาง ต้องไม่ม้วนหรือหัก และไม่ยุ่งเหยิง ตามปกติบริเวณหลังโดยเฉพาะบริเวณตะโพกถึงบั้นท้าย ขนที่ลักษณะเป็นลอนมากกว่าจะบ่งบอกว่า เป็นพันธุ์ขนสั้น หางเป็นพุ่มๆขนจะแน่นและยาวปานกลาง หางที่ม้วนหรือขนหยัก หรือเป็นหางรูปธงถือเป็นข้อ บกพร่อง หน้าและหูปกคลุมด้วยขนที่นุ่มและสั้น ที่หูขนจะยาวกว่า ขาหน้ามีขนไม่แน่น(บางกว่าที่อื่น) ต้นขาขนจะเป็นพุ่มๆ

bannerpunithai_S.jpg (5118 bytes)